โลกใต้ผืนน้ำที่ถูกนำมาไว้ ชั้นใต้ดินของห้างใจกลางเมือง วันว่างเว้นจากการงาน
มองหากิจกรรม สำหรับพาเด็กน้อยมาดูเพื่อน ร่วมโลก บางตัวคืออาหารอันโอชะของคน
แต่บางสายพันธุ์ มันก็เอาคนเป็นอาหาร สัตว์ ใหญ่กินสัตว์น้อย
ผู้อ่อนแอย่อมเป็นเหยื่อของผู้เข้มแข็ง...คือกฎของความจริง
ที่แห่งนี้อาจจะเป็น ที่ๆปลอดภัย และอุดมสมบูรณ์ ของพวกมัน สิ่งสำคัญคือความคุ้นเคย
ตู้ปลาทองที่บ้านก็ไม่งามเท่า บ่อเล้ยงปลาหางนกยูงก็แค่ ช่วยหยุดการแพร่กระจายของยุง
แม่น้ำลำคลอง ฤดูร้อนคลองแห้งผาด คลอง
หรือแม่น้ำบางสาย กลายเป็นแหล่งรองรับน้ำเสีย
จากโรงงาน หมู่บ้านแหล่งที่อยู่อาศัย ตลาด... คนใจดำ
คนไม่มีความรับผิดชอบมีมากมายในโลกใบนี้
มองผ่าน เกราะกำบังที่คุ้มครองพวกมัน อาจจะดูคับแคบ ไม่กว้างใหญ่
แต่อย่างน้อยคือที่ปลอดภัย...
ปลาหมึก ปูอลาสก้า จากใต้ทะเลลึก พวกมันมีชีวิตรอดอีกหลายเพลา
ในขณะ ที่เพื่อนๆ ญาติของพวกมัน อาจจะอยู่บนบุฟเฟ่ต์ทีไหนสักแห่ง
ในร้านอาหารของโรงแรมหรู ในตู้ที่รอคอยนักสวาปามเปิบสดๆทั้งยังมีชีวิต
กินแค่พออิ่ม มิใช่กินทิ้งกินขว้าง...นะคนจ๋า...
ปลาหาดูยาก ตัวใหญ่โต แม้กระทั่งฉลามจ้าวมหาสมุทร ดำผุดดำว่าย เหนืออุโมงค์
ปลาเก๋าพันธุ์ยักษ์ กำลังอุ้มท้องไม่ยอมเคลื่อนไหว กระเบนตัวใหญ่โฉบเฉี่ยว
โชว์การให้อาหารปลาฉลามผ่านพ้นไป ดาราตัวเอกตัวใหม่กำลัง เดินอุ้ยอ้าย กระโจนทะยาน
แน่ละบางตัวกลายเป็นเหยื่ออันโอชะของแมวน้ำเสือดาว ปลาวาฬออร์กา
หรือนกจมูกยักษ์ แต่ที่น่ากลัวกว่านั้น คือภาวะโลกร้อนจากฝีมือคน(อีกแล้ว)...
แม้จะไม่กว้างใหญ่เหมือนโลกกว้าง ใช่อยากจะอยู่ในตู้ขัง ทำงัยได้ละเมื่อ
ถูกจับมา และรู้สึกว่าที่นี่ คือที่ปลอดภัยสำหรับพวกมัน ไปซะแล้ว...
สาวน้อย เริงร่า รู้สึกแตกตื่น ที่ได้เห็นเรียนรู้ คงไม่ใช่เรื่องง่ายปลาฉลามจะว่าย วนเวียน
ดูไม่ดุร้าย ลองคิดเล่นหากจะจกเกิดแตกขึ้นมา...ตายละหว่าห้างสะเทือน...
สวัสดีครับเจอกันทริปต่อไป...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น