ด้วยสองเท้า..เราจะก้าวย่าง..๑

....เช้าวันนี้อากาศสดใส เงยหน้ามองแผ่นฟ้าที่ถูกปกคลุมไปด้วยกลุ่มก้อนเมฆ สีขาว เป็นแผ่นเกล็ดปลา ฉาบทาด้วยฟ้าสีคราม ...ผมตัดสินใจออกเดินจากบ้านไปยังวัดแถวๆบ้าน อาจจะเป็นด้วยวันนี้วันพระ หรือนานแล้วที่ไม่ค่อยมีโอกาสเข้าวัด อีกอย่างการเมืองช่วงนี้ กำลังระอุ เมื่อตัวละครเอกต่างถอดหน้ากากที่เคยสวม จากหลบอยู่หลังฉากคอยชักใย ช่วงนี้มีแต่คำพูดเกรี้ยวกราดเอามาสาดเท ผ่านโซเชี่ยลเน็ตเวิร์ค และสื่อต่างๆ... ...เดินไปเรื่อยๆ มองดูสองข้างทางเพลิดเพลิน หลายอย่างเปลี่ยนแปลง ตึกใหม่สร้างทดแทนอาคารเก่าๆ น่าเสียดายที่บ้านไม้ บางหลังถูกทิ้งร้างหรือไม่ก็ทรุดโทรม ด้วยเพราะมิได้ปรับปรุงซ่อมแซม...  ...จนมาถึงทางเข้าวัดที่เป็นจุดหมาย ผมตัดสินใจเดินลัดเลาะ เข้าซอกนี้ออกซอยนั้น ตามชุมชนที่อยู่อาศัยบริเวณพื้นที่กำแพงวัด แผ่นป้ายที่ไม่ใช่โฆษณา สินค้า หากแต่เป็นป้ายประท้วง กรณีที่วัดแจ้งให้ชาวบ้านย่านชุมชนนั้นโยกย้าย...  ... ด้วยเพราะทางวัดมีแผนการก่อสร้างท่าน้ำใหม่ อาคารพานิชย์ และข้ออ้างที่ว่าต้องการจัดระเบียบชุมชน ซึ่งเป็นแหล่งมั่วสุม ค้าอบายมุข อีกทั้งมีบางคนเช่าที่วัดราคาถูกเพื่อปล่อยให้เช่าต่อ...  ... อันที่จริงชุมชนกับวัดนั้นก็อยู่คู่กันมาหลายปี เท่าที่ลองคุยกับคุณ ลุง คุณป้า ชาวบ้านย่านนั้นเขาก็อยู่กันตั้งแต่ยังไม่เกิด จนกลายเป็นแหล่งพำนักอาศัย แต่ด้วยโครงการดังที่เกริ่นไว้ข้างบน คนจึงต้องย้ายออก เพื่อความสง่างามของวัด  ...นี่ก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่งสำหรับคนเดินทางอย่างผม ไม่เข้าใจเช่นกัน ว่าทำมัย วัด ถึงไม่คุยกับผู้น้ำชุมชน เกี่ยวกับปัญหาแหล่งซ่องสุม อบายมุข มโนจิตใต้สำนึกมันคัดค้านว่าเกี่ยวอะไรกัน และที่สำคัญ คือวัดกับชุมชน โรงเรียนแยกออกจากกันได้อย่างไร ปัญหาสังคมที่มันเกิดขึ้นทุกวันนี้ นี่อาจเป็นอีกเหตุผลของคนที่ทำให้คนห่างวัด...  ...อีกทั้งวัดแห่งนี้ ต้นตระกูลดังต้องการมอบที่ดินถวายวัดด้วยศรัทธา ดูเหมือนว่ายุคสมัยปัจจุบัน พระ..กลับขับไล่ผลักไสชุมชน ให้ไกลห่าง...  ...เฮ้อ..พูดไปเดี๋ยวจะหาว่าปรักปรำ สมัยผมเป็นเด็กก็มักจะวิ่งแล่นอยู่กับลานวัด ว่างๆช่วงเย็น ได้ยินเสียงพระสวดมนต์ ทำวัตรเย็น ปลูก ฝังเด็กๆด้วยการเปิดสอนธรรมะ นี่มันแค่ไม่กี่ปี เปลี่ยนแปลงไปได้ขนาดนี้เชียวหรือ? อืมม์... หรือว่าตึกใหม่ๆ ท่าเรือใหม่ๆจะทำให้สังคมดีขึ้น..  ...ผมกลับบ้านมาด้วยความอยากรู้เลยลองค้นหามูลเหตุจูงใจ เจอคลิปที่เจ้าหน้าที่ไปจับกุมชาวบ้าน และนั่นอาจเป็นอีกแผลหนึ่งซึ่งทำให้วัดแห่งนี้หมดความสง่างาม ยิ่งอ่านเนื้อความที่ชาวบ้านเขียนระบาย ให้นึกคล้ายกับบ้านเมืองขณะนี้ รัฐบานท่านอ้างว่ามาจากประชาชน ประชาธิปไตยแบบบิดๆเบี้ยวๆทำอะไรเพื่อคนๆเดียว แล้วจะเรียกเขามาปรองดอง กลับไม่ยอมวางไม้ตะพด ทั้งไม่มีการถ่ายทอดสด ไล่เช็คบิล ใครที่คิดต่างอย่างนี้ประชาธิปไตยแบบไหนกัน...  ...กรณีวัด หากพูดกันตรงๆน่าจะหาข้อสรุปได้ ซึ่งนั่นหมายถึงการปลดลดวางและถามความคิดเห็นกันก่อน เชื่อว่าท่านผู้อ่านหลายท่าน คงอยากเห็น บ้าน วัด โรงเรียนเป็นเบ้าหลอมสังคมมากว่า ห้างสรรพสินค้า...  ...และก็อีกแหละที่อยากจะเห็นการร่วมกันแก้ไขปัญหาบ้านเมืองด้วยการปรองดองอย่างแท้จริงมากกว่า...แต่คงเป็นไปได้ยาก..หากยังเป็นเช่นนี้...  ...ผมออกจากวัด หลังไหว้พระ...พร้อมๆทั้งอธิษฐานบอกหลวงพ่อโตท่านไม่ได้ทำอะไรผิด ชาวบ้านเขาก็ไม่ผิด จะผิดก็แต่กลุ่มคนผู้ยกเมฆผลประโยชน์...  ...อย่างน้อยการเข้าวัดก็ทำให้จิตใจสงบแม้จะต้องรู้สึกไม่ดีกับป้ายในชุมชนก็ตาม..และไม่นานผมจะกลับไปเยี่ยมเยียน สักการะอีกเท่าที่โอกาสพึงมี...วัดกัลยาณมิตร... ...ขอจบ..บทบันทึกการเดินทาง...ด้วยสองเท้านี้จะก้าวย่าง ไปได้แค่ไหน...กัน?  ...ปล.ผมไม่มีรูปมาอวด เพราะอยากให้ท่านผู้อ่านไปสัมผัส รับรู้ด้วยสองตา และสองเท้าของท่านเอง...