Life is a Journey.: ...ลม...รำลึก...

Life is a Journey.: ...ลม...รำลึก...: อากาศสบายๆ ท้องฟ้าสดใส ลมเย็นสบาย สนามหญ้านุ่มเขียว  จนอยากจะทรุดกายลงเกลือกลิ้ง  แต่...คงไม่เหมาะกระมังที่นี่คือสนามหลวง...ไม่ใช่ท...

...ลม...รำลึก...

อากาศสบายๆ ท้องฟ้าสดใส สายลมพัดรู้สึกสดชื่น

 สนามหญ้านุ่มเขียว 

จนอยากจะทรุดกายลงเกลือก กลิ้ง 

แต่...คงไม่เหมาะกระมังที่นี่คือสนามหลวง...ไม่ใช่ท้องทุ่งนา

นานเท่าไหร่ แล้วที่ไม่เคยได้ย่างกราย 

ผ่านมา  ผ่านไป ทุกวี่วัน...

ลมอะไรกันเล่า?หอบให้ผมมายืน อยู่ตรงนี้...

ลมหนาวก็ไม่ใช่...

คงเป็นสายลม...แห่งความรำลึก...

                         ดวงอาทิตย์ใกล้จะลาลับขอบฟ้า วัดพระแก้วเริ่มสะท้อนเงาสีทองอร่าม

                                                         งดงาม เหลือเกิน ...

                                เวลาเปิด ปิดรองรับผู้มาเยี่ยมชม ตั้งแต่ ๘.๓๐ น.จน ถึง ๓.๓๐ น.

                                       ราคา ๕๐๐บาทสำหรับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ

                                       เสื้อผ้าเรียบร้อย กางกางขายาว ไม่สั้นเสมอหู

                                           เสื้อไม่อวด องศ์ทรง สะบึ้ม เห็นขนจักกะแร้

                                                            เวลาชู  แขน

                                               ส่วนคนไทยในฐานะเป็นเจ้าของ ...ฟรี...

กลุ่มคนรวมตัวอยู่กลางสนาม

เขาทำอะไรกัน ?ไปดูซิ...

                          พวกเรากลุ่มเลี้ยงนกแก้ว ค่ะ...นัดพบและ พามันมาออกกำลังกาย

                                                                 ถ่ายรูปได้นะค่ะ...

                                                   ขอบคุณครับพูดยังไม่ทันขาดคำ...

                                  นายแบบโผบินมาเกาะหลังให้ถ่ายด้วยความสมัครใจ

แผ่นฟ้า ถูกความมืดเข้าปกคลุม มองไปยังวัดพระแก้วอีกครา

ยิ่งพิศ ยิ่งงดงาม...

จะว่าไป ๑๖ปี แห่งความหลัง เก้าอี้ตัวนั้น

ตรงข้ามศาลฎีกา ถูกผมใช้เป็นที่หลับนอน

เพื่อเปิดประสบการณ์ ของคนเร่ร่อน

อย่างน้อยก็จะได้บอกเล่า เป็นตำนานของตัวเอง

หลังจากที่รับฟังคำเพื่อนคุย

เราเคยไปนอนสนามหลวงมาแล้ว...นายเคยไปหรือยัง...?

...ฮ่าๆๆ ผมเคยมาแล้ว สามสี่ครั้งยุงกัด จนตัวลาย

น่าเสียดาย ที่ตอนนี้ ก.ท.ม เขาไม่เปิด โอกาสให้ใคร 

ได้ทดลอง...อีกแล้ว...

ส่วนสาวน้อยนะหรือ ? วิ่งเล่นชอบใจ

นั่งเมล์ นั่งตุ๊กตุ๊ก ...ทันทีที่เห็นรถเหล่านี้วิ่งผ่าน

เดินอุ้มจนถึงท่าพระจันทร์ เดิมทีกะจะข้ามฝั่งด้วยเรือข้ามฟาก

ทนเสียงรบเร้าไม่ไหว เลยตัดสินใจ

บากหน้าขอความเมตตา จาก คนขับรถตุ๊กๆ

หลังโบกหลายคันแต่ไม่ยอมไป...

นะพี่นะ..ไปหน่อยละกัน...พอดีลูกผมเขาอยากนั่ง..

ได้ครับ...

เย้...สาวน้อยรีบดีใจ....

จบทริปกระดี้กระด๊า นั่งตัวเกร็ง...

สวัสดีครับ...