โบยบิน สู่หนทางอิสระ

โบยบิน สู่หนทางอิสระ

...ใกล้ตา แต่ไกล..ใจ..

...ใกล้ตา แต่ไกล..ใจ..

กรุงเทพ...ปทุม...ครบุรี...

บนโต๊ะที่...กรุงเทพ แม้รูปลักษณ์ น่ารับประทาน ไม่วาย อด ห่วงเรื่องของแถมที่แอบแฝงมา

คือ...สารเคมี...

ที่ปทุม ปูเสื่อกางโต๊ะ รอคอย กลุ่มก๊วนหลังจากห่างหายคนละทิศทาง

ถึงเวลามาบอกเล่าเรื่องราว ของแต่ละคน

ท่ามกลางดวงจันทร์ และหมู่ดาว  อากาศเย็นแต่อุ่นใจ

กับแกล้มเหลือให้เห็นหลักฐาน แต่ขวดเบียร์กลาดเกลื่อน...

กว่าจะออกเดินทางโซซัดโซเซในเช้าวันถัดมา

นึกถึงบทสนทนา เสียงหัวเราะ เรื่องเล่าขำขัน

นินทาชาวบ้าน แบบว่า ...อารมณ์พาไป

คำอวยพร สวัสดีปีไปใหม่ ก่อนกล่าวคำร่ำลา...

ถึงสระบุรี แล้วเลี่ยวขวา เส้นทาง ถนนมิตรภาพ แวะ"นมัสการวัดหลวงพ่อโต"

หรือวัดโนนกุ่ม  อ. สีคิ้ว พระเอกตลอดการณ์มีจิตศรัทธา สร้างเกือบจะสมบูรณ์

"คุณสรพงษ์ ชาตรีและภรรยา"  ภายนอกมหาวิหารสมเด็จพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี)

โดดเด่น ทั้งสวนหย่อม สระน้ำ ลานสำหรับ เด็กเล่น อดใจไม่ได้ต้องเร่งเข้า ไปดูภายใน

รูปเหมือนสีทององศ์ใหญ่ที่สุด เพดานเคลือบสีทอง เพิ่มความงาม และน่าศรัทธา...

โชคดี มาในวันที่ทุกคน กลับเข้าสู่วงจร เดิมๆ ทำงาน...

ไม่อย่างนั้น...แถวยาวหน้าโรงทาน "ราดหน้า" ชื่อดังที่ใครๆก็ออกปาก

"อร่อยนักอร่อยหนา" และก็เป็นเช่นดั่ง เขาว่า...จริงๆ

อิ่มเอม...ออกจากวัด...

ยาฟ สาวน้อยร้องเสียงดัง....ช้างๆ หนูอยากไปดูช้าง โอเคทางผ่าน

งั้นไป"สวนสัตว์นครราชสีมา"...บัตรเข้าผู้ใหญ่สองคน ๒๐๐ร้อย ผู้สูงอายุ ๖๐ปีขึ้นไป

ฟรี...

ซื้อตัวบัตรรถไฟ ลงตามจุด

ด้วยขบวนผู้ร่วมเดินทางทั้งเด็กเล็กคนชราค่อนข้างทุลักทุเล

นกเหงือกจงอยใหญ่ ช้างแอฟริกา เลียงผา กวาง เสือดาว

เสือลายพาดกลอน เสือโคร่งไซบีเรีย

สิงห์โตไม่มี เสือขาว เสือดาว ถึงยีราฟตัวสูง

ถั่วฝักยาวอาหารโปรด นกกระจอกเทศ จนสาวน้อยพอใจ...

วกซ้าย เข้าขวา ตกหลุมถนนลาดยาง วิ่งฝุ่นตลบบนถนนลูกรัง...

ตรงนี้เคยเป็นป่าช้า ฝั่งศพคนตาย ก่อนจะเผา...เจ้าของบ้านบอกล่าวพร้อมทั้งชี้

แผ่นป้ายที่บอกว่า "สวนป่าเฉลิมพระเกียรติ เมื่อก่อนเดินผ่านทุ่งนา"

พี่ใช้เส้นทางนี้เดินผ่าน เพราะมันเป็นย่นระยะทางลัดทุ่งนา แม้จะรู้สึกหนาวพิลึก

เสียงแปลกๆ เงาวูบวาบ เร่งก้าวเท้ากันยกใหญ่...

ดวงอาทิตย์สาดแสงสุดท้ายเหนือยอดตาล ทุ่งนาที่ว่างเปล่า

ก่อนจะอำลาสู่บรรยากาศค่ำคืน...ที่มีดวงจันทร์และหมู่ดาว ...

ให้ตายเหอะนี่คือฉากที่เป็นความทรงจำ ถูกกาลเวลากลบไว้

ใช่...ฉันเจอมันอีกครา...

มุ้ง...ถูกกางไว้รอ หลังจาก อิ่มเอมอาหารเย็น ฝูกหมอนพร้อม นั่งทอดถอน

ก่อนฝืนขยอกน้ำอำพันลง จะอาบน้ำดีไหม๊เนี่ย?หลังจากที่สัมผัสเย็นซาบซ่านเข้าถึงทรวง...

ตัดสินใจเด็ดขาด เอางัยเอากันมันก็แค่น้ำ ที่เย็นจนขนลุกชัน ทั้งคืนหลับสบายก่อนเสียง

ไอ้โต้ง โก่งคอขัน...เช้าแล้ว...เช้าแล้ว ออกไปเดินเล่น...ชมทุ่งรับแดดอ่อน...

สำรับอาหารถูกจัดชวนน้ำลายสอ...

แคแดงชูช่อดอก ยอดอ่อนมะรุมริมรั้ว มะเขือ ถั่วฝักยาวกรุบกรอบ

จิ้มกับจ่อมกุ้ง น้ำพริกปลาป่น

น้ำหนึ่งชาม ตระเตรียมสำหรับล้างมือ หอมกลิ่นกระเพราแกงเผ็ดไก่บ้าน  ข้าวใหม่หอมกรุ่น

ไม่ต้องลุ้นหมดไปสองจาน อร๊อย...อร่อย จบทริปด้วยอิ่มเปรม...

สาวน้อยหลังจากที่ร้องจ้าหาลูกโป่ง ซึ่งลอยอยู่เพดาน วิหารสมเด็จพุฒาจารย์โต

จนต้องกล่อมด้วยการพาไปสวนสัตว์ ชื่นชอบคลุกฝุ่นเล่นกับไอ้ตูบ

ที่สำคัญ คือเรามา...พร้อมครอบครัว...

สวัสดีครับ...

...ผ่านไปแล้ว...ก็ให้มันผ่านไป...

...ผ่านไปแล้ว...ก็ให้มันผ่านไป...