สายน้ำกัดเซาะจนดินยุบตัว สายลมทุกห้วงฤดูพัดกร่อนละอองดินเป็นหลากหลายรูปร่าง ความเปลี่ยนแปลงซึ่งธรรมชาติสร้างสรรค์ โดยมิได้ปรุงแต่ง พื้นที่กว้างใหญ่ ถึง ๒๐๐๐ ไร่แห่งนี้ สิ่งที่มองเห็นโดยรอบขณะเดินอยู่บนผืนดินแห้งผาด โตรกผาแบ่งเป็นห้องๆ แอ่งน้ำ ทุ่งหญ้าและฝูงนก หากมาเพียงลำพังคงรู้สึกเหงา อ้างว้าง หดหู่ ก็อย่างว่า โลกแห่งความเหงาของคนเรามีไม่เท่ากัน ทุกๆ ระยะห่างบอกได้ว่าความรักและคิดถึงมีค่ามากปานใด กระนั้นก็ตามวันหนึ่งเราก็ต้องพรากจากกันอยู่ดี การฝึกให้เขาเหล่านั้นที่อยู่ในห้วงคำนึงและเรา เรียนรู้อยู่กับความโดดเดี่ยวย่อมเป็นสิ่งดีทั้งสองฝ่าย
ทว่า...มิตรภาพร่วมทาง กัลยาณมิตรระหว่างทางจึงเป็นสิ่งล้ำค่าที่ควรจดจำไว้เช่นกัน แดดอ่อนๆของบ่ายวันหนึ่งปลายเดือนมีนาคม เค้าลางของเมฆฝนแผ่ปกคลุมแผ่นฟ้า จนพระอาทิตย์ไม่อาจแผดแสงกล้า ทีมงานช่างภาพต่างแยกย้ายไปหามุมมองของตนเอง รูปร่างหลากของ”ละลุ”สร้างความเพลิดเพลินจนไม่อาจจะยั้งใจให้หยุดลั่นชัตเตอร์ มันมิใช่เพียงแค่ภาพที่ถูกบันทึกไว้ในกล้อง หากยังตราตรึงในจิตสำนึก ฝูงนกโบกโบยบินจดจ้องหาเจ้าปลาตัวน้อยในแอ่งน้ำ พ่อพาลูกชายฝึกวิถีหากินและอดทนกับรอยเขี้ยวของเจ้ามดแดงที่หวงไข่ในรัง
“โลกเหงาๆของคนเราไม่เท่ากัน แต่เราสามารถเติมเต็มได้ทุกวินาที ทุกวี่วันด้วยใจของกันและกัน” ในยุคสมัยที่เราสามารถสื่อสารกันอย่างง่ายดาย อยู่ตรอก ซอกซอยหรือที่ๆ ห่างไกลก็สามารถส่งผ่านความคิดถึงด้วยข้อความ ภาพถ่ายหรือพูดคุยผ่านแอฟพลิเคชั่นโซเชี่ยล เพียงแค่ระยะทางเท่านั้นที่กางกั้น แต่มันมิอาจขวางความรู้สึกคิดคำนึง
ปรากฏการณ์ทางธรรมชาติเกิดขึ้นทั่วทุกแห่งหนในโลกใบนี้ เราเดินทางจากจุดหนึ่งไปสู่จุดหนึ่ง เห็นความแตกต่างไม่ว่าจะเป็นประเพณี วัฒนธรรม วิถีชีวิตก็เพื่อเรียนรู้เขาและเข้าใจตัวเอง และการค้นพบบางอย่างก็ทำให้เราจดจำมิอาจลืมเลือน
เดินลัดเลาะไต่บนตรอกผา ในใจก็หมายจะเด็ดดอกหญ้ามาใส่เฟรม แหม...มันช่างงดงามเหลือเกินสำหรับผม อีกนิดนะ ถอยอีกนิดจะเห็นเต็มทั้งดวงอาทิตย์ ผืนฟ้า ดอกญห้าและโตรกผา
“ตุ๊บ”เหมือนลูกขนุนหล่นจากต้น หันไปมองซ้ายแลขวาไม่มีใครเห็น นึกหัวเราะอยู่ในใจ ไม่ทันได้เด็ดดอกหญ้า ก็เล่นเอาเจ็บโดยไม่รู้ตัว...
ข้อมูลพิเศษ
ละลุแห่งนี้มีบริการนั่งรถอีแต๊ก ชมพร้อมมัคคุเทศท้องถิ่นหรือยุวมัคคุเทศก์ท้องถิ่น โดยค่าเช่ารถราคาประมาณ ๒๐๐ บาท
และ มีบริการบ้านพักหรือจะลองพักแบบโฮมสเตย์ของชาวบ้าน
และ มีบริการบ้านพักหรือจะลองพักแบบโฮมสเตย์ของชาวบ้าน
เปิดให้เข้าชมทุกวันตั้งแต่เวลา ๐๘.๐๐ - ๑๘.๐๐ น.
ติดตามตามบันทึกคนหลงทาง “สระแก้วเมืองชายแดนแห่งความสุข” ตอนต่อไป
สุชาติ ชูลี
๑๙ สิงหาคม ๒๕๖๑
