...นาวาชีวิต...

...นาวาชีวิต...

...เรื่องของ...ขยะ...

...เรื่องของ...ขยะ...

...ว่ายทวนน้ำ...

...ว่ายทวนน้ำ...

Life is a Journey.: ...ยามตะวันชิงพลบ ๒...

Life is a Journey.: ...ยามตะวันชิงพลบ ๒...:                  ขึ้นรถ...หิ้วท้องไปกินขนมจีนน้ำเงี๊ยว ข้าวซอยร้านอร่อย สมคำร่ำลือ.  โปรแกรมต่อไปบ้าน อ.ถวัลย์ ดัชนีหรือที่เขาเรียกว่าบ้า...

Life is a Journey.: ...ยามตะวัน ชิงพลบ...๑

Life is a Journey.: ...ยามตะวัน ชิงพลบ...๑: แดดอ่อนยามเช้า บรรยากาศสบายๆ เปิดประตูออกมาสูดลมหายใจเข้าออกลึกๆ                         ฟังเสียงน้ำในลำธารไหล ฝูงนกกำลังโผบินออกจากรัง .....

...ยามตะวันชิงพลบ ๒...

                 ขึ้นรถ...หิ้วท้องไปกินขนมจีนน้ำเงี๊ยว ข้าวซอยร้านอร่อย สมคำร่ำลือ.

 โปรแกรมต่อไปบ้าน อ.ถวัลย์ ดัชนีหรือที่เขาเรียกว่าบ้านดำเนื้อที่ ๓๐ ไร่ งานศิลปะมากมาย

ทั้งบ้านเรือน แบบต่างๆ สวยงามรูปภาพ  ผลงาน ของ อ.ถวัลย์ กับฉายา"จักรพรรดิ์ ผ้าใบ"

หรืออีกฉายาที่ได้รับคู่กับ"เฉลิมชัย-สวรรค์ ถวัลย์-นรกเพราะเป็นงานที่ดูแข็งแกร่งน่าเกรงขาม

"เราต้องวาดภาพเป็นพันครั้ง ทิ้งภาพเป็นพันรูป
             
                                              ถึงจะนำรูปที่ดี่ที่สุดเพียงภาพเดียวมาแสดงต่อชาวโลก"

     

       

เสพศิลปะจนอิ่มเอม

        เข็มนาฬิกาบอกเวลาใกล้ ๕ โมงกว่าต้องเร่งรีบขึ้นรถ ไปส่งอาทิตย์ลับขอบฟ้า

   ที่...ไร่เชิญตะวัน..รถตู้วิ่งบนถนน ที่กำลัง ก่อสร้าง ฝุ่น ตลบ อบอวล  สองข้างทาง

   กิ่งไม้ ใบหญ้า มีแต่สีแดงประมาณ ๓๐นาทีก็ถึงจุดหมายตักน้ำจากบ่อทิพย์วารี

               มาชำระดื่มกิน และประพรม ศรีษะแผ่นป้าย...บทกวี...ที่ว่า...

                ไถหว่าน ผ่านพื้นแผ่นดินใจ          เสาะแสวงสินไสวเศกสรร

               เย็นยังหยด ยังยงอยู่ยังรู้ทัน          เชิญตะวันสาดแสงสู่ผู้มาเยือน  

                                                                  โดย พระมหาวุฒิชัย (ว.วชิรเมธี)

        ที่แห่งนี้ สำหรับผู้ที่ต้องการ"หนี" ความวุ่นวาย จากโลกที่ยุ่งเหยิง

        มองไปยังเนินเขากว้าง เกาะกลางแอ่งน้ำ สำหรับปฎิบัติธรรม เดินจงกรมกรม

        ฝูงควายแหวกว่ายแล่นน้ำ บ้างเล็มหญ้า ดูเพลินตา...

        ขุนเขา ผืน ป่า ความสงบ ร่มรื่น บรรยกาศสดชื่น จนอยากจะลืม"เมืองกรุง"
                   
        เที่ยวทริปนี้ มีรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ปลดเปลื้องเรื่อง หนักๆไว้ ชั่วขณะ
                         
        ท้องฟ้า ภูเขา ผืนป่า สายน้ำ ทุ่งนา ศิลปะ ธรรมะ อาหาร            
                   
        ช่วยแบ่งเบา ให้รู้สึกผ่อนคลาย...

        ที่สำคัญคือสัมพันธภาพ ภายในครอบครัว สนิทแนบแน่น

        ถึงแม้เราจะมีเวลา ในแต่ละวัน ๒๔ ชั่วโมงเท่าๆกัน

       ด้วยภาระ หน้าที่ การงาน นั้นสวนทางกัน โอกาสเช่นนี้จึงหาได้ยาก ยิ่ง

       จะมีสักกี่ครั้ง ที่เราได้ร่วมเดิน บนหนทางเดียวกัน...

     

        ธรรมดา ของธรรมชาติ ดวงอาทิตย์ ขึ้นแล้วก็ ลาลับ เหมือนๆกับ งานเลี้ยงที่ต้องมีเลิกลา

       แต่อีกไม่อีกนานก็จะเจอะกันใหม่ ตราบใดที่ยังมีลมหายใจ

      ย่อมหมายว่าการเดินทางยังไม่สิ้นสุด...

      สองสาวน้อย จะเติบโตในวันข้างหน้า...คราใดทีหวลระลึก...กลับมาอ่านเรื่องราว

    การเดินทางที่ยากจะลืม...คือความสุขของวันวาน...
                     
                               

สวัสดีครับ

...ยามตะวัน ชิงพลบ...๑

แดดอ่อนยามเช้า บรรยากาศสบายๆ เปิดประตูออกมาสูดลมหายใจเข้าออกลึกๆ

                        ฟังเสียงน้ำในลำธารไหล ฝูงนกกำลังโผบินออกจากรัง ...

                       

                          

                                     

                                     
    สองสาวน้อยตื่นแต่เช้า อาบน้ำเสร็จสรรพ เร่งเร้า หิวข้าวจำต้องวิ่งผ่านน้ำเย็น

  พากันเดินชมทุ่ง บนถนนลูกรัง สองข้างทางที่มีต้นสัก รายเรียง แสงแดดลอดผ่าน

สองสาวน้อย ค่อยๆเดิน เดี๋ยวให้อุ้มบางทีก็เต๊ะท่า ยิ่งเห็นชุดที่ใส่ อดขำไม่ได้

                                

                                        กว่าจะถึงห้องอาหารเหงื่อ พอซึมๆ
                  
     เราจะไปไหนกันดีวันนี้?  นั่งครุ่นคิดสักพักไว้รอคน ขับรถตู้ที่ว่าจ้างมาก่อนดีกว่า

                                               คนพื้นที่ ต้องรู้เส้นทาง

          ล้อหมุนเกือบ ๑๑ โมงเช้า ออกจากโรงแรม รถแล่นฉวัดเฉวียนจนหรือรู้สึกมึนหัว

                     ๔๐ นาทีเห็นจะได้ ก็มาถึง พระตำหนักดอยตุง แต่เราเลือกเดินดู

 สวนแม่ฟ้าหลวง ที่มีดอกไม้เมืองหนาว มากมาย แน่นอนพลาดได้อย่างไร แช๊ะกันสนุกมือ

จนมาถึงทางขึ้นพระตำหนักดอยตุง บ้านปีกไม้ สถาปัตยกรรมล้านนา ผสมกับบ้านพื้นเมือง

                                              ของประเทศสวิตเซอร์แลนด์

สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี หรือที่คนไทยส่วนใหญ่เรียกว่า"สมเด็จย่า"

ทรงใช้พระราชทรัพย์ส่วนพระองศ์  ในการสร้างบ้านหลังแรกของพระองศ์

ท้องพระโรงมีรูปภาพ สีน้ำมัน ชื่อ"ตำนานดอยตุง"เขียนโดย อ.ปัญญา ไชยะคำ .

สะดุดตา ภาพ "ตะวันชิงพลบ และดอยตุงยามราตรี..ฝีมือของนายบรรณรักษ์ นาคบรรลังค์...

เพลิดเพลินจนถึงประตูออกโดยไม่รู้ตัว...


ดูตอนต่อไป...