ฟังเสียงน้ำในลำธารไหล ฝูงนกกำลังโผบินออกจากรัง ...
สองสาวน้อยตื่นแต่เช้า อาบน้ำเสร็จสรรพ เร่งเร้า หิวข้าวจำต้องวิ่งผ่านน้ำเย็น
พากันเดินชมทุ่ง บนถนนลูกรัง สองข้างทางที่มีต้นสัก รายเรียง แสงแดดลอดผ่าน
สองสาวน้อย ค่อยๆเดิน เดี๋ยวให้อุ้มบางทีก็เต๊ะท่า ยิ่งเห็นชุดที่ใส่ อดขำไม่ได้
กว่าจะถึงห้องอาหารเหงื่อ พอซึมๆ
เราจะไปไหนกันดีวันนี้? นั่งครุ่นคิดสักพักไว้รอคน ขับรถตู้ที่ว่าจ้างมาก่อนดีกว่า
คนพื้นที่ ต้องรู้เส้นทาง
ล้อหมุนเกือบ ๑๑ โมงเช้า ออกจากโรงแรม รถแล่นฉวัดเฉวียนจนหรือรู้สึกมึนหัว
๔๐ นาทีเห็นจะได้ ก็มาถึง พระตำหนักดอยตุง แต่เราเลือกเดินดู
สวนแม่ฟ้าหลวง ที่มีดอกไม้เมืองหนาว มากมาย แน่นอนพลาดได้อย่างไร แช๊ะกันสนุกมือ
จนมาถึงทางขึ้นพระตำหนักดอยตุง บ้านปีกไม้ สถาปัตยกรรมล้านนา ผสมกับบ้านพื้นเมือง
ของประเทศสวิตเซอร์แลนด์
สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี หรือที่คนไทยส่วนใหญ่เรียกว่า"สมเด็จย่า"
ทรงใช้พระราชทรัพย์ส่วนพระองศ์ ในการสร้างบ้านหลังแรกของพระองศ์
ท้องพระโรงมีรูปภาพ สีน้ำมัน ชื่อ"ตำนานดอยตุง"เขียนโดย อ.ปัญญา ไชยะคำ .
สะดุดตา ภาพ "ตะวันชิงพลบ และดอยตุงยามราตรี..ฝีมือของนายบรรณรักษ์ นาคบรรลังค์...
เพลิดเพลินจนถึงประตูออกโดยไม่รู้ตัว...
ดูตอนต่อไป...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น