...เกาะสระชองชลธี โอบอ้อม...
...มลกกเห็นไพ่รยงรก เกาะไผ่พู้นแม่...
...ขยวสระดื้อล้ำยอม ยอดคราม...
บทพรรณาจากหนังสือกำสรวลศรีปราชญ์...
...นานจนเกือบจะลืมไป ว่าครั้งหนึ่งผมเคยนั่งเรือข้ามทะเล ไปยังเกาะสีชัง ก็ไม่รู้ว่าปัจจุบันนั้น
เปลี่ยนแปลงไปมากน้อยแค่ไหน ๑๐ กว่าปี ก็นานอยู่พอดู หากแต่ภาพในความทรงจำ ที่ผมสัมผัสได้ เมื่อ
คราก่อนนั้น บรรยกาศเงียบ สงบ ไร้แสงสี เสียงเพลง ...
...มากกว่านั้นคือเกาะแห่งนี้ มีพระมหากษัตริย์ ถึงสามพระองศ์ที่เสด็จประพาสมาพักผ่อน...
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (ร.๔)ทรงโปรดเสด็จด้วยเรือกลไฟ เป็นประจำ ประทับบนเรือ...ทรงโปรดให้สร้างบ้านสีเขียว....
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเสด็จประพาสเกาะนี้อยู่เนืองๆ โดยมีสมเด็จเจ้าฟ้ามหา
วชิราวุธ โดยเสด็จ...
...จนกระทั่งปี ๒๔๓๕ มีพระราชประสงค์ให้สร้าง พระที่นั่งมันธาตุรัตนโรจน์ ที่เกาะสีชัง ระหว่างก่อสร้าง มี
เหตุการณ์ รศ ๑๑๒ สืบเนื่องจากจักรวรรดินิยมต่างดาหน้า แบ่งเค้ก ยึดเป็นเจ้าของ โดยเฉพาะ ฝรั่งเศส
ซึ่งเป็นฝ่ายได้เปรียบ ประกาศปิดอ่าวไทย และสั่งกองกำลังขึ้นยึด เกาะสีชัง สมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้า
อยู่หัว จึงทรงสั่งให้รื้อถอน พระที่นั่งองศ์นี้ มาสร้างที่พระราชวังดุสิต และพระราชประทานพระนามใหม่
ว่า"พระที่นั่งวิมานเมฆ"
ลองจินตนาการณ์ ภาพพระที่นั่งวิมาณเมฆ ตั้งอยู่บนฐานที่เกาะสีชัง การท่องเที่ยว บริษัททัวร์
ต้องจัดโปรแกรม แวะไปเยี่ยมเยือน...
แม้จะเหลือเพียงแค่ฐาน แต่นั่นเพียงพอ ต่อการรำลึกถึง
หากจะถามว่าทำไมจู่ๆผมถึงพูดถึงเรื่องเกาะสีชัง พระที่นั่งมันธาตุรัตนโรจน์ ก็เพราะความเชื่อมโยงมาสู่
พระที่นั่งวิมาณเมฆ ซึ่งผมได้มาเยี่ยมชมในวันนี้..นักท่องเที่ยวหลากหลายสัญชาติ เสียงไกด์ต่างอธิบาย
เรื่องราวความเป็นมาเหตุการณ์สำคัญๆ เฉกเช่นนั้น ผมจึงขอบอกเล่าเก้าสิบสิ่งที่พบเห็น...
แล...ได้ สดับรับรู้มา...
...เดินดูด้วยความเพลิดเพลิน ทุกอย่างเป็นสิ่งล้ำค่า งดงาม
เมื่อไม่เร่งเราก็ได้เห็นอะไรที่นอกเหนือออกไป
เสียง
พนักงานหญิงผู้ดูแลพื้นที่ในส่วนพระที่นั่ง เชิญชวนให้นมัสการพระพุทธรูปเชียงแสน
อายุโดยประมาณ ๕๐๐ปี
พร้อมทั้งชี้ชักให้ดู ร่องรอยเพดานที่โดนระเบิด.....
เมื่อครา...สงครามโลกครั้งที่ ๒
เพลิดเพลินกับการดูรูปภาพที่บอกเล่าเรื่องราวประวัติศาสตร์ ข้ามกาลเวลา
ส่วนบนชั้นสามนั้น ถูกสั่งปิด อาจจะมีเหตุผลเพื่อทำนุบำรุง...จนกระทั่งสิ้นสุดจุดให้ชม
ลงมาดูพระที่นั่งภายนอก ให้เต็มสองตา...อืมม์...งามและยิ่งใหญ่...โดดเด่น...จริงๆ
... ประจวบเหมาะกับมี การจัดนิทรรศการ"นายคนัง" เพื่อระลึก
ถึงความผูกพันธ์ระหว่างคนป่ากับพระมหากษัตริย์ ถึงกับทรงพระราชนิพน์ วรรณกรรมบทกลอน
เรื่อง"เงาะป่า"เพื่อความบันเทิง...
เวลาสองชั่งโมงกว่า แต่เราสามารถซึมซับหลายเรื่องหลาก ราว ใช่...เราอาจคุ้นเคยกับเรื่องเหล่านั้น แต่
ก็คงต้องยอมรับกันว่า ไม่มีใครจด จำ ทุกสิ่งที่เคยก้าวผ่าน เปลี่ยนจากห้าง มาเดินรับลม โต้ไอแดด
ความงามที่ไม่สามารถแปลงเป็นค่าเงินได้...อัตลักษณ์ที่เราควรจะชื่นชม และภาคภูมิใจ คนไทย
ไม่น้อยรู้เรื่องราว สถานที่ท่องเที่ยวต่างประเทศมากมาย เดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลเพื่อจะไปชื่นชมเรื่อง
ราวของเขา ครั้นเอ่ยถามเรื่องความเป็นมาของเรา...โน่น...นานมาแล้ว หรือกาลครั้งหนึ่งที่เคยย่างกราย...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น