... พระบรมศาสดาทรงตรัสรู้ ไม่ใช่ มหาวิทยาลัย ในเมืองชื่อดัง
อาจารย์ผู้พร่ำสอน กลับไม่ได้มาจากตำแหน่งศาสตราจารย์ ด๊อกเตอร์
หากพระองศ์ทรงเรียนรู้ เพียรปฎิบัติ จนนำมาซึ่งบรรลุรู้แจ้งด้วย อริยสัจ ๔
ที่ใต้ร่มเงา"พระศรีมหาโพธิ์" ณ...ริมฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา...
บันทึกอ้างอิงเหล่านี้ ถูกบอกเล่าผ่านกาลเวลา ร่วม ๒๕๕๗
คนไทยนับหลังพระพุทธองศ์ ทรงปรินิพพาน ๑ ปี
อากาศค่อนข้างเย็น...ของเช้าวันพระ แรม ๘ ค่ำ เดือน ๒ ปีมะเมีย
เวลาสะดวกใจ คือไปหลังพระฉันเพล ทำบุญ เข้าวัด นับวันยิ่งห่าง
แตกต่างกับเข้าห้างทำบุญ สะดวกครบครัน แบบว่าวันสต๊อบเซอร์วิจ...หมายถึงตัวผมเอง)
ยิ่งดูข่าวหน้าหนังสือพิมพ์ แล้วหดหู่ กรณี ฆ่ากันตาย ปล้น อุบัติเหตุ เศรษฐกิจ น้ำมันยัน
คนกวาดขยะ ล้วนถูกยัดเยียดให้ฟัง และบางคนก็เชื่อสนิทใจ โดยไม่ต้องถาม พิเคราะห์
ใคร่ครวญ ถึงหลักของเหตุผล...
ต้นไม้ให้ร่มเงา ให้อากาศ ออกซิเจนในยามกลางวัน คอยดูดซับ ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์
ขณะที่ ต้นไม้ในวัด มีถ้อยคำ พร่ำสอน ย้ำเตือน ให้เห็นถึง ผิด ชอบ ชั่วดี
แนวระเบียง รองรับผู้มีศรัทธา มานั่งพิจารณา จิตใจตน
ยามว่างหากเบื่อหน่ายกับการจับจ่าย หรือต้องหักห้ามใจไม่ให้เผลอไผล
ไปกับแผ่นป้ายลดกระหน่ำ...ต่ำกว่าราคาต้นทุน...(จริงเหรอ?)
ป้ายในวัด เตือนตอกย้ำ ให้มีสติ ป้ายข้างทางบอกเล่าเรื่องราว
ลองดูสิ ดูด้วยใจ มองให้เห็นถึงแก่นแท้ของความจริง ความวุ่นวายทั้งมวล นั้นมาจากกิเลส
และความต้องการไม่สิ้นสุด ทั้งๆที่กินข้าวแค่สามมื้อ ไม่เกินสามชาม
แต่ถ้าเรื่องเงินตรา บ้าอำนาจสะสมวัตถุ รู้ทั้งรู้ว่าไม่เหลืออะไรไว้ติด ตัว...
เมื่อครากลับบ้านเก่า...
ธรรมชาติปรวนแปร จิตใจคนก็รวนเร หลายคนอาจหาเหตุผล
กล่อมเกลาตนเองให้ลืมความทุกข์
สำหรับผม อาจหาทางออกด้วยการ หันหน้าเข้าหาวัด...
เพื่อปลุกสติ ที่หวั่นไหว ให้นิ่ง สงบ...ดับไฟร้อนด้วยน้ำเย็น
ไม่ใช่ราดน้ำมันบนกองเพลิง...
สวัสดีครับ...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น