หอมกลิ่นลำดวน

     ด้วยการกระทำอันดูเหมือนจะเล็กน้อย กลับสร้างพลานุภาพนับอนันต์ เมล็ดพันธุ์ที่ผมได้หย่อนลงผืนดินเติบโต ท่ามกลางสภาวะที่ท้าทาย หากไม่มีการสังเคราะห์จากมือของผู้เปิดประตูแห่งชีวิต หากไร้ซึ่งลมใต้ปีกนกก็คงยากจะโบยบินไปตามฝัน นกน้อยตัวหนึ่งที่รำพึงถึงชีวิตของผู้เป็นแม่ แม่ที่ใครๆก็มี แม่ที่เราต่างประจักษ์แจ้งในความรักและห่วงหา
ผมเขียน”ดั่งนกขมิ้น”ตามปณิธานหรือความตั้งใจที่จะให้แม่ผู้บังเกิดเกล้าได้อ่าน มันเป็นอีกหนทางที่จะปลดปล่อยผิด ถูก ชั่วเลวและมิใช่เรียงร้อยถ้อยเพื่อคำขออโหสิกรรมใดๆ

       ความน่าอัศจรรย์อยู่อย่างหนึ่งหลังจากที่ผมดิ้นรน ขวนขวายหาครูผู้ให้คำชี้แนะ ณ ที่แห่งนั้นหอศิลป์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถราชดำเนินเวทีที่นำพาให้ผมได้มาเจอครูผู้เมตตา เล็งเห็นคุณค่าในงานที่ผมนำเสนอ แล้วการเดินทางของดั่งนกขมิ้นก็มาถึงจุดหมายด้วยการรวมเล่ม ต่อยอดเป็นโครงการ”หอมกลิ่นลำดวน” สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกตื้นตันใจเมื่อโครงการอบรมการเขียนชีวะประวัติบุพการีได้รับการสนับสนุนงบประมาณจากกรมส่งเสริมวัฒนธรรม จากรุ่นที่ ๑ สู่ รุ่นที่ ๒ กว่า ๑๐๐ ชีวิตที่ได้มาพบปะ พูดคุย กับครูผู้สร้างแรงบันดาลใจ

เพียงแค่นี้ก็สุขล้น การเดินทางของนกขมิ้นที่โผผินบินแสวงหาความฝันด้วยพลังแห่งรัก และมีศรัทธาในสิ่งที่ทำนำมาซึ่งผลบรรลุสู่จุดหมาย

    

กราบขอบพระคุณ คณะวิทยากรที่มาร่วมด้วยช่วยกันส่งเสริมให้ “หอมกลิ่นลำดวน” ส่งกลิ่นหอมฟุ้งกระจาย
ขอบคุณผู้เข้าอบรมทุกท่าน รอยยิ้ม คำทักทายและสัมพันธภาพที่ต่างคนต่างมีให้แก่กันได้สร้างเสริมพลังใจ
ขอบคุณทีมงานเบื้องหลังทุกท่าน

ด้วยรักและใจจริง

ชูลี สุชาติ

๑๖ กค ๖๑

chartchoolee@gmail.com