#The bond of love
คำ:นรเศรษฐ์ ทับทิมทอง
เมื่อเอ่ยถึงความสามัญ…ฉันเห็นแม่
แกเก็บออมถนอมแต่สิ่งข้างหลัง
มิเหลียวมองเบื้องหน้าพะว้าพะวัง
อยู่ในมุมที่หยัดยังทุกครั้งครา
มือกระทำกรำเหงื่อเอื้อหยาดหยด
ใจที่ใสหมดจดรดคุณค่า
เป็นลูกสาวชาวบ้านหลานชาวนา
ด้วยวิธีลีลาหาอยู่กิน
หาบกระบุงกระจาดขึ้นพาดบ่า
แม่จับงานขายค้าประสาถิ่น
หล่อเลี้ยงฝันอันตระการลงลานดิน
ปลูกหน่อรัก ปักชีวิน รินชีวัน
อ่านต่อ:https://365-blog.com/wp_a/ฉันเขียนความสามัญ-นั้น/
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น