แค่คำสั้นๆ

       บ่อยครั้งผมเองก็รู้สึกแปลกใจไม่ได้ เวลาที่นั่งอยู่ในชั้นเรียน หรือห้องอบรม ไม่ว่าครูผู้สอนจะพร่ำสอนเท่าไหร่ ผมเข้าไม่ถึงความหมาย หรือกว่าจะเข้าใจได้ก็ต้องใช้เวลา เพราะส่วนมากก็จะเข้าเฝ้าพระอินทร์ หรือบางทีก็ก้มศรีษะพยักหน้า ราวกับว่าจะเข้าใจ(สัปหงก)

แต่คำสอนประโยคสั้นๆก็ทำให้เราสามารถไปต่อ จากข้อความที่ถูกส่งผ่านแอพพลิเคชั่นไลน์ ระหว่างชายสูงวัยท่านหนึ่ง กำลังให้คำแนะนำแก่เด็กน้อยผู้หลงทาง

"เห็นอะไรเขียนไปอย่างนั้น อย่าอวดรู้ เพราะยังมีคนที่รู้มากกว่าเรา"

ท่านเป็นนักเขียนอาวุโสผู้มีอารมณ์ดี เป็นอดีตนายกสมาคมนักเขียนจาก นักบาสเกตบอลทีมชาติ ที่ผันตัวเองมาอยู่ในแวดวงน้ำหมึก ผลงานเขียนหลายๆเล่มประสบความสำเร็จ 

    หลายสิบปีก่อนถ้าพูดถึงละครยอดฮิต ความรักคุณฉุย ดร.ครก เรื่องสั้นชุด คนอยู่วัด หนังสือเรื่องคนอยู่วัดเป็นที่โจษขาน ด้วยการเขียนหนังสือด้วยสำนวนที่อ่านง่าย ไม่ซับซ้อน ไม่เครียด มีสาระ และมักจะหักมุมยิ้มในตอนจบเสมอ

จากวันวานของคนอยู่วัด ที่เจนจัดอยู่ในแวดวงน้ำหมึก ซึ่งเด็กน้อยคนนั้นก็อยากจะบอกว่า "ครั้งหนึ่งเด็กน้อยคนนั้น ก็เคยอยู่อาศัยบนผืนแผ่นดินวัด"..

ขอบคุณครูอีกท่านที่ให้ความเมตตา ให้คำปรึกษา...แค่คำสั้นๆก็ทำให้เด็กคนนั้นเดินไปในทิศทางที่เชื่อมั่น ว่าสักวันฉันจะถึงปลายทางแห่งฝันเช่นดั่งที่ตั้งใจ

ขอบคุณคุณลุง ไมตรี ลิมปิชาติ.

อ่านบทความย้อนหลังได้ที่ 

http://www.oknation.net/blog/slowlylife

http://chartchoolee.blogspot.com/

หรือติดตามFacebook page:สำนักพิมพ์บัว